WRÓĆ DO STRONY GŁÓWNEJ

 

  • Kinetic Control  – Koncepcja Kinetic Control opiera się na zrozumieniu ruchu i jego funkcji, wyjaśnia wpływ niekontrolowanego ruchu na ból czy dysfunkcję ruchową. Aktualne badania dowodzą, iż ludzie z bólem wykorzystują zupełnie inne wzorce ruchowe niż osoby bez bólu. Metoda ma na celu usprawnianie pacjenta w oparciu o pojęcie dynamicznej stabilności i równowagi mięśniowej. Polega ona na znalezieniu w łańcuchu motorycznym błędów ruchowych i ich korekcji przy pomocy wielu takich takich jak :  

    stabilizacja lokalna,

    stabilizacja globalna

    techniki manualne korygujące kompensację jak i aktywujące osłabione stabilizatory lokalne i globalne

    kliniczna ocena niestabilności i jej wpływ na ruch, kontrola zakresu ruchu 

     

    Kinetic Control wprowadza pojęcie dynamicznej stabilności i równowagi mięśniowej, szczegółowo zostaje przedstawiony system ruchu jako źródło dysfunkcji i symptomów z nim związanych. Pokazuje kiedy redukować kontrolę motoryczną a kiedy wprowadzać terapię lub rehabilitację opartą na wzmacnianiu mięśni w odzyskaniu pełnej funkcji stabilności. System Kinetic Control pozwala zrozumieć jak korygować patologiczne zmiany występujące w układzie ruchu, wyjaśnia dlaczego diagnoza dysfunkcji jest tak trudna, kiedy ludzie odczuwają ból i jak należy z nim postępować.  

  • Kinesiology Taping  – polega na aplikacji na ciele, w ściśle określony sposób, specjalistycznego elastycznego plastra. Nalepiony plaster jest źródłem bodźców wyłącznie mechanicznych (nie jest nasączony żadnym lekiem) i w zależności od rodzaju plastra, sposobu i miejsca aplikacji, ma różnorakie oddziaływanie. Kinesiology Taping ma przede wszystkim oddziaływanie sensoryczne. Aplikacje kinesiology tapingu pozwalają na zachowanie pełnego zakresu ruchu, świadomą normalizację napięcia mięśniowego, aktywowanie mięśni uszkodzonych, zmniejszają ból i nienaturalne odczucia skóry, likwidują zastoje i obrzęki limfatyczne oraz korygują niewłaściwe pozycje powierzchni stawowych, korygują ułożenia powięzi i skóry oraz poprawiają mikrokrążenie.
  • Terapia tkanek miękkich – to zbiór metod różnych szkół takich jak ortopedia, fizjoterapia, osteopatia, chiropraktyka. Polega na wykorzystaniu wysiłku fizycznego pacjenta w celu likwidowania zaburzeń tkanek miękkich. Do tych tkanek zalicza się : ścięgna, więzadła, skórę, mięśnie, nerwy, naczynia krwionośne oraz elementy tkanki łącznej, tkanką tłuszczową i błonę maziową. Można zatem powiedzieć, że lecząc tkanki miękkie wpływa się na na poprawę funkcjonowania mięśni, stawów, nerwów, naczyń krwionośnych oraz organów wewnętrznych. Większa sprawność fizyczna bezpośrednio poprawia nastrój i kondycję psychiczną człowieka poddanego terapii.  Techniki na tkankach miękkich stosuje się w przypadku hipertonii mięśniowej, przykurczach pochodzenia mięśniowego oraz łącznotkankowego, spastyki, osłabienia mięśni, obrzęku miejscowego, zastoju żylnego, ograniczenia ruchomości stawów wynikających z dysfunkcji tkanek miękkich,. Metodyka terapii to w pierwszej kolejności diagnostyka problemu, w której zawiera się wywiad z pacjentem, oglądanie dysfunkcji i manualne badanie, następnie przechodzi się do terapii a po jej zakończeniu pacjent otrzymuje zestaw zaleceń oraz ćwiczeń, które ma wykonywać samodzielnie. Przeciwwskazaniem do stosowania tego typu terapii jest brak współpracy pacjenta z terapeutą oraz urazy mechaniczne związane z uszkodzeniem tkanek miękkich i struktur sąsiadujących np. złamania, zwichnięcia, zerwania mięśni itp.